Liseden bir arkadaşım var Selcan uzun zaman oldu görüşmeyeli.Kendisi tegv ‘de gönüllü öğretmenlik yapıyor.Bir araya geldiğimizde kızlarla bize oradaki kimsesiz çocukları anlatmıştı.Çaresizliklerini,kimsesizliklerini,muhtaçlıklarını eğitime ne kadar aç, ne kadar istekli olduklarını ; bugün onlara ilgili bir mail aldım yüreğim tekrar burkuldu.
Onların seçimi değildi muhtaç olmak birilerine,kader mi kısmet mi? eminim hepsi isterdi mutlu yuvaları olsun,anneleri isimlerine bloglar açsın içine resimlerini koysun, istemezlerdi hayata 5-0 yenik başlasınlar.
Sizde onlar için bir şeyler yapmak isterseniz?tık



2 yorum:
çok üzülüyorum böyle çocukların hayata geriden başlamalarına elimden geldiği kadar yardım ediyorum bende
GeCE ne mutlu sana keşke herkez bişeyler yapsa.Okadar hassas bi konuki en kısa zamanda ziyeret edicem onları resimleri yayınlıcam.Allah herkeze vicdan versin...
Yorum Gönder