Nasıl bir acemilik bu,nasıl anlatamam.Üstüme büyük gelen bi kazakla dolaşır gibi ruh halim.
Alışabilecekmiyim,yapabilecekmiyimle baslayan bir sürü soru.
Herseyin en iyisi olsun ,herseyi öğrenmeyliyimle tırnaklarımı kemirmenin hemen ardından,
İlk ayların verdiği boşvermişlik yogun bir uyku hali.
Çok şükür bulantılarım falan yok 7.
hafta içindeyiz eli kulagında bekliyorum aslında
aaaa neden bulanmıyorki diyorum.Sanki herkezin bulanmalıymış gibi,Sanki hamile olmayı hak
etmek için eziyet cekmem lazımmış gibi.
Günler geçiyor,zamanın hiç affı yok .
İçimizde Kalabalık olmanın, cogalmanın vermiş oldugu essiz tarifsiz bir mutluluk,ruhumuz
ise ayakları yere basmayan minik bir kız cocuğu.
+ her sabah 1 yumurta 1 bardak süt..
sevgiler.
En başındayız değil mi ?
19 Ekim 2010 Salı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
.jpg)
