Çocukluğumu özlüyorum...

Çocukluğumu özlüyorum.Çocukluğumun kışını ,baharını en çok da yaz akşamlarını özlüyorum.Biz 4 mevsim yaşardık hayatı;yazı yaz kışı kıştı adamakıllı.Büyüdükçe güneşin kavurduğu tenimizin karalığı içimize çöküyor sanki.

Çocukluğumu özlüyorum iyice...Yalınayak sokağı adım adım saymak,dizlerimi kanatmak,hiçbirşeyden korkmamak istiyorum.Eve girmek nedir bilmeden gecelere kadar oyun oynamak,zillere basıp basıp kaçmak,sokaktaki kötü amcanın"gidin lan evinize" diye bağırmasını ,mahallenin erkekleriyle aşık atıp top peşinde koşturmak istiyorum.

Karpuzun sularını akıta akıta yemek,tek derdimin sınıf geçmek olmasını istiyorum.Gazoz kapağından ipli fırıldak ,kiremitten kına yapmak,sularla oynamak istiyorum,çekirdek kabuklarından minik dağlar yapmak istiyorum. .Di-li geçmiş zaman işte.Büyüdük teker teker ,dağıldık bir daha hiç toparlanmamak üzere.Hayat,yemek buharı gibi uçup gidiyor avuçlarımdan.

Tek teselli özleyecek bir çocukluğumun olması.

Alıntıdır...